Ten tekst przeczytasz w 3 min.
od siebie słów kilka
Rezerwat przyrody Skamieniałe Miasto w Ciężkowicach to jedna z ciekawszych atrakcji przyrodniczych w południowej części województwa małopolskiego. Rezerwat znajduje się na południe od miejscowości Ciężkowice i obejmuje stosunkowo niewielki obszar leśny. Teren ten słynie przede wszystkim z licznych ostańców skalnych o bardzo charakterystycznych kształtach, które przez lata zostały uformowane przez procesy wietrzenia i erozji.
Skały budujące te formacje powstały z piaskowców, czyli skał osadowych należących do fliszu karpackiego. To właśnie dzięki ich strukturze i odporności na erozję powstały tu liczne skalne baszty, grzyby czy ściany przypominające naturalne rzeźby. Wiele z nich otrzymało własne nazwy, często inspirowane ich wyglądem. Wśród najbardziej znanych znajdują się między innymi Borsuk, Orzeł, Grzybek, Baszta Paderewskiego czy skała Grunwald.
Na terenie rezerwatu wytyczono dobrze oznakowaną ścieżkę przyrodniczą prowadzącą pomiędzy najciekawszymi formacjami skalnymi. Cała trasa prowadzi przez las i zajmuje zazwyczaj od półtorej do dwóch godzin spokojnego spaceru. Warto jednak pamiętać, że w wielu miejscach ścieżki przypominają raczej górski szlak niż typową parkową alejkę. Pojawiają się kamienie, korzenie i krótkie podejścia.
W dwóch punktach przygotowano także niewielkie tarasy widokowe. Można z nich podziwiać okoliczne wzgórza oraz dolinę rzeki Ropa. Dzięki temu spacer nie ogranicza się tylko do oglądania skał, ale pozwala także spojrzeć szerzej na krajobraz Pogórza Ciężkowickiego.
Podsumowanie i parkowanie
Skamieniałe Miasto w Ciężkowicach to bardzo przyjemna atrakcja na niedługi spacer. Skałki może nie są aż tak monumentalne jak niektóre formacje znane z Sudetów, ale całość nadrabia klimatem lasu i ciekawie poprowadzoną ścieżką. Spacer pomiędzy kolejnymi ostańcami jest naprawdę przyjemny i potrafi wciągnąć.
Dla nas to typowe miejsce na krótki przystanek w trasie. Wystarczy półtorej godziny spokojnego marszu, żeby zobaczyć większość najciekawszych formacji. Jednocześnie nie jest to teren tak rozległy, żeby zmęczyć się wielokilometrową wędrówką. To raczej spokojna leśna przechadzka niż prawdziwa wyprawa.
Trzeba jednak pamiętać o odpowiednim obuwiu. W wielu miejscach ścieżki są kamieniste i nierówne, więc klapki czy mokasyny raczej się tu nie sprawdzą. Z drugiej strony właśnie dzięki temu miejsce zachowało bardziej naturalny charakter.
Warto pamiętać, że droga wojewódzka przecina teren rezerwatu. Oznacza to, że część skał znajduje się po jednej stronie drogi, a część po drugiej. Dlatego podczas zwiedzania trzeba przejść na drugą stronę szosy.
Jeśli chodzi o parkowanie, najwygodniej zostawić samochód przy drodze wojewódzkiej nr 981. Znajduje się tam duży parking, choć niestety płatny. W okolicy parkingu działają także punkty gastronomiczne i małe stoiska z pamiątkami.
położenie
Galeria zdjęć z wyjazdu
