Ten tekst przeczytasz w 4 min.
od siebie słów kilka
Jezioro Klimkowskie to sztuczny zbiornik wodny położony w południowo-wschodniej części Małopolski, w Beskidzie Niskim. Jezioro rozciąga się w dolinie rzeki Ropy i otoczone jest łagodnymi, zalesionymi wzgórzami o wysokościach sięgających około 600–700 m n.p.m. Nie jest to miejsce, które pojawia się w rankingach największych atrakcji turystycznych w Polsce, i właśnie to stanowi jego największą zaletę.
Zbiornik powstał w celach retencyjnych i przeciwpowodziowych, ale z czasem zaczął pełnić także funkcję rekreacyjną. Jezioro ma wyraźnie zróżnicowany charakter. Wschodnia część pozostaje niemal całkowicie dzika, porośnięta lasami i pozbawiona infrastruktury turystycznej. Brakuje tu ścieżek biegnących bezpośrednio nad wodą, co skutecznie ogranicza ruch pieszy i masową obecność turystów.
Nieco więcej cywilizacji pojawia się od strony zachodniej oraz południowej, w rejonie miejscowości Uście Gorlickie. Mimo to nawet tutaj zagospodarowanie pozostaje skromne i nienachalne. Najlepiej przygotowana część rekreacyjna znajduje się na północnym krańcu jeziora, w pobliżu zapory w miejscowości Klimkówka. Znajdziemy tam ławki, niewielki port, fragmenty ścieżek spacerowych oraz kilka punktów gastronomicznych.
Jezioro Klimkowskie zachowało spokojny, niemal pusty charakter. Podczas naszego pobytu miejsca wypoczynkowe świeciły pustkami, co pozwalało na nieskrępowany relaks. Otaczające zbiornik wzgórza i rozległa tafla wody tworzą bardzo przyjemny krajobraz, szczególnie o zachodzie słońca.
Historia
Historia Jeziora Klimkowskiego nierozerwalnie związana jest z regulacją rzeki Ropy oraz ochroną przeciwpowodziową regionu. Przez wiele lat dolina Ropy była narażona na gwałtowne wezbrania, które powodowały zniszczenia w położonych niżej miejscowościach. Z tego względu podjęto decyzję o budowie zapory i utworzeniu sztucznego zbiornika retencyjnego.
Budowę zapory w Klimkówce rozpoczęto pod koniec XX wieku, a prace trwały kilka lat. Inwestycja miała na celu nie tylko zabezpieczenie terenów położonych w dolnym biegu rzeki, ale także stabilizację przepływów wodnych oraz poprawę bilansu wodnego regionu. Wraz z budową zapory zalano dawne tereny rolnicze i fragmenty doliny, co doprowadziło do powstania rozległego akwenu.
Od momentu napełnienia zbiornika Jezioro Klimkowskie zaczęło stopniowo wpisywać się w krajobraz Beskidu Niskiego. Pomimo swojego antropogenicznego pochodzenia dość szybko zaczęła rozwijać się tu roślinność oraz fauna charakterystyczna dla obszarów wodno-leśnych. Brak intensywnej zabudowy sprzyjał zachowaniu naturalnego charakteru otoczenia.
Z czasem zbiornik zaczął być wykorzystywany również rekreacyjnie. Powstały niewielkie przystanie, miejsca spacerowe i punkty wypoczynkowe, jednak rozwój ten nigdy nie przybrał masowej skali. Jezioro Klimkowskie pozostało przede wszystkim obiektem hydrotechnicznym, a funkcja turystyczna do dziś ma charakter uzupełniający.
Liczby
- powierzchnia zbiornika: około 300 ha
- długość jeziora: około 6 km
- maksymalna głębokość: około 30 m
- pojemność całkowita: około 43 mln m³
- wysokość zapory: około 40 m
- wysokość lustra wody: około 395 m n.p.m.
Podsumowanie i parkowanie
Jezioro Klimkowskie to miejsce dla tych, którzy szukają ciszy, przestrzeni i oddechu od popularnych kurortów. Nie ma tu promenad pełnych straganów ani tłumów spacerujących turystów. Zamiast tego dostajemy spokój, szeroką taflę wody i zielone wzgórza, które zamykają krajobraz w bardzo przyjemną całość.
Największym atutem jeziora jest jego kameralność. Nawet w sezonie letnim można tu znaleźć miejsca zupełnie puste, idealne do spokojnego siedzenia na ławce i patrzenia na wodę. Zachody słońca oglądane z okolicznych pagórków potrafią być naprawdę bajeczne i zdecydowanie warto zaplanować pobyt właśnie na późne popołudnie.
Trzeba jednak jasno powiedzieć, że nie jest to miejsce dla osób szukających intensywnych atrakcji. Jezioro Klimkowskie oferuje raczej spokojny relaks niż aktywną rozrywkę. Brak możliwości wejścia na zaporę może rozczarować niektórych, ale trzeba się z tym pogodzić. Jezioro Klimkowskie nie krzyczy „atrakcja turystyczna”. I bardzo dobrze. To jego największy urok, przynajmniej na razie
Jeśli chodzi o parkowanie, bez problemu można zostawić samochód w rejonie miejscowości Uście Gorlickie oraz w okolicach Klimkówki, gdzie przygotowano duże parkingi w pobliżu strefy rekreacyjnej. Miejsca są łatwo dostępne i w czasie naszego pobytu nie było problemów z ich dostępnością.












