Ten tekst przeczytasz w 5 min.
od siebie słów kilka
Transalpina to jedna z najbardziej spektakularnych dróg górskich w Rumunii i jednocześnie najwyżej położona trasa asfaltowa w kraju. Biegnie przez południową część Rumunii, przecinając Karpaty Południowe, a dokładniej pasmo gór Parâng. Droga ma oznaczenie DN67C i łączy miejscowości Novaci w regionie Oltenii z Sebeș w Transylwanii. Cała trasa liczy około 148 km, choć najbardziej widowiskowy górski odcinek ma około 70 km i to właśnie on przyciąga turystów z całego świata.
Najwyższym punktem drogi jest przełęcz Urdele (2145 m n.p.m.), która stanowi jeden z najwyższych przejezdnych punktów w całych Karpatach. W jej pobliżu znajdują się liczne szczyty gór Parâng, m.in. Parângul Mare (2519 m) – najwyższy szczyt tego pasma, Mohorul (2337 m) czy Păpușa (2136 m). Okolica oferuje wiele tras pieszych prowadzących w wyższe partie gór, dlatego Transalpina jest popularna również wśród turystów pieszych.
Droga prowadzi przez kilka wyraźnie różniących się stref krajobrazowych. W dolnych partiach dominuje gęsty las, który może przypominać krajobraz znany z Bieszczadów. Im wyżej, tym bardziej otwarty staje się krajobraz. W najwyższych partiach droga biegnie przez rozległe połoniny i grzbiety górskie, skąd rozciągają się szerokie panoramy na zielone doliny i kolejne pasma Karpat.
Historia Transalpiny sięga znacznie dalej niż współczesna asfaltowa droga. Według niektórych przekazów pierwsze szlaki w tym miejscu wykorzystywali już Rzymianie. W późniejszych wiekach trasa była używana przez pasterzy, którzy przepędzali owce przez wysokogórskie przełęcze między regionami Transylwanii i Wołoszczyzny. W czasach nowożytnych droga została rozbudowana w latach 30. XX wieku za panowania króla Karola II, a współczesny standard asfaltowy uzyskała dopiero w XXI wieku.
Ciekawostki
- Transalpina jest najwyżej położoną drogą w Rumunii. Najwyższy punkt znajduje się na przełęczy Urdele (2145 m n.p.m.).
- Droga znana jest również pod nazwą „Drumul Regelui”, czyli „Droga Króla”. Nazwa pochodzi od króla Karola II, który polecił jej modernizację w latach 30. XX wieku.
- Trasa przebiega przez cztery rumuńskie regiony administracyjne: Gorj, Vâlcea, Alba oraz Sibiu.
- Wysokość i surowy klimat sprawiają, że droga jest zamykana zimą. Zwykle przejezdna jest od późnej wiosny do jesieni.
- Najbardziej widowiskowy fragment trasy znajduje się w okolicach przełęczy Urdele, gdzie droga wspina się serpentynami na górski grzbiet.
- W najwyższych partiach krajobraz przypomina alpejskie połoniny. Latem można spotkać tam stada owiec oraz pasterzy wypasających zwierzęta.
- Wzdłuż drogi znajduje się wiele punktów widokowych. Często są to naturalne miejsca postojowe na poboczu drogi.
- Transalpina jest bardzo popularna wśród motocyklistów i kierowców samochodów sportowych, którzy przyjeżdżają tu dla spektakularnych widoków.
- W niektórych miejscach można spotkać niewielkie stoiska z lokalnymi produktami. Sprzedawane są tam sery, miody oraz rękodzieło.
- Trasa często porównywana jest z Transfogaraską. Obie drogi należą do najbardziej znanych tras górskich w całej Europie.
Podsumowanie i parkowanie
Transalpina to druga najsłynniejsza droga przecinająca rumuńskie Karpaty. Jednocześnie jest ona zupełnie inna niż bardziej znana Transfogaraska. Tam dominują serpentyny i spektakularne ściany skalne. Tutaj natomiast mamy bardziej otwarty krajobraz i szerokie panoramy gór.
Najbardziej charakterystyczną cechą tej trasy jest ogrom przestrzeni. W wielu miejscach droga biegnie szerokim grzbietem górskim. Dzięki temu można obserwować całe pasma zielonych gór rozciągające się aż po horyzont. W słoneczny dzień widoki są naprawdę imponujące.
Dolna część trasy prowadzi przez lasy i doliny. W tych fragmentach krajobraz rzeczywiście przypomina trochę Bieszczady. Im wyżej wjeżdżamy, tym bardziej zmienia się charakter terenu. Lasy znikają, a ich miejsce zajmują połoniny i szerokie trawiaste zbocza.
Dużą zaletą Transalpiny jest to, że ruch turystyczny jest tu często mniejszy niż na Transfogaraskiej. Dzięki temu jazda bywa spokojniejsza. Zdarzają się momenty, gdy przez kilka minut nie spotkamy żadnego samochodu.
Droga jest dobrej jakości i stosunkowo szeroka. Nie należy ona do szczególnie trudnych tras górskich. Wyjątkiem jest najwyższy fragment w okolicy przełęczy Urdele. Tam pojawiają się bardziej strome podjazdy i serpentyny.
Parkowanie nie stanowi większego problemu. Wzdłuż trasy co kilka kilometrów znajdują się naturalne zatoki lub niewielkie place postojowe. To idealne miejsca na zatrzymanie samochodu i podziwianie krajobrazu. W najwyższych partiach drogi znajdują się także małe parkingi przy punktach widokowych oraz przy stoiskach z lokalnymi produktami.
Pokonanie całej trasy można teoretycznie zrealizować w około godzinę lub półtorej. Jednak wtedy przejazd stanie się tylko zwykłym transportem z punktu A do punktu B. Zdecydowanie lepiej zarezerwować więcej czasu. Spokojna podróż z postojami na zdjęcia i krótkie spacery zajmuje zwykle cztery do pięciu godzin.
Jeżeli ktoś lubi górskie widoki, ciszę i szerokie panoramy, Transalpina potrafi zrobić ogromne wrażenie. To jedna z tych dróg, które zapamiętuje się na długo.
położenie
*Na mapie trasa może być błędnie pokazywana, bo droga często jest zamykana.
Galeria zdjęć z wyjazdu
